أنا ياما نقر الحب ف جنابى
ولا يوم فرش عشه على ف لبلابى
رغم اللى شفته و اللى راح أشوفه
ح اكتب كلام الحب ف كتابى

املى كاسات الحب و استطعم
ولا يوم ح الاقى ف الحياة أطعم
ده الدمع ملهوش لون كما السكر
و طرطشات الدم عنابى
ح اكتب كلام الحب ف كتابى

المستحيل مستحيل و بصمت بالعشرة
و قالوا فيه م العجايب سبعة مش عشرة
لكنى ح ابنى القصر ع الميه
تطرح جناين شوق على ابوابى
ده غير كلام الحب ف كتابى


وحشتونى يا هبلستانيه..و وحشتنى هبلستان..امتى بقى ح ارجع ارض الوطن

يا ابن الاية بتغيب تغيب بس بترجع رجعة محترمة

بونهام..حلوة بجد..عايز اسمعها بصوتك يا أخي

مش ممكن الراجل ده يا جماعة